ONDERZOEKEN

De leden van de stichting hebben inmiddels de belangrijkste wederopbouwcomplexen onderzocht en beschreven, maar deze verzameling is nog lang niet compleet. Er is dus nog veel te doen wat dat betreft.

Op onze site treft u de resultaten, van wat we al wel hebben, aan. Het materiaal bestaat per complex of gebouw uit: een korte kenschets, een beschrijving, beeldmateriaal, de waarderingsmatrix, de eventuele waardestelling en tot slot, links naar externe informatie.

Het wederopbouwerfgoed betreft een geheel aan stedenbouwkundige structuren, spoortrajecten, straten en pleinen, kerken, fabrieken en werkplaatsen, groenontwerpen (incl. singels e.d.), nutsvoorzieningen, woongebouwcomplexen en individuele woongebouwen. Ook de toegepaste beeldende kunst hoort hier bij. Het betreft zeker niet alleen het erfgoed op de plaats van de oorlogsvernielingen, maar alles wat in de periode na de oorlog tot ongeveer 1965 tot stand gekomen is.

Belangrijkste kenmerken zijn: schaarste aan grondstoffen, een architectonische mix van traditionalisme en modernisme, grote productie-aantallen, nieuwe materiaaltoepassingen, een optimistische houding naar de toekomst, een sterk groeiende stad met ambitie. Het nieuwe rijksmonument Evoluon getuigt daar bij uitstek van.

 

Voor Eindhoven is de Stichting in samenwerking met de gemeente een lijst aan het opstellen met potentiële monumenten uit de wederopbouwtijd.

Ter informatie vind u hier de link naar de Top Rijksmonumenten wederopbouw: 

cultureelerfgoed.nl/nieuws/definitieve-lijst-topmonumenten-wederopbouw-bekend

 

GROSLIJST TOP-WEDEROPBOUW MONUMENTEN

Centrale Strijp-S Beukenlaan ***0016
v/h ApotheekBoutenslaan ****0008
Flatwoning Jan van Eijkgracht,Moreelselaan ****0007
Hoofdkantoor Philips Boschdijk ****0044
  Drukkerij VrijdagLimburglaan  ****0035
  IndustriecomplexHallenweg  ***0036
  Kapel st-JozefkloosterPoeijersstaat  ***0022
  AireywoningenPergoiesistraat Gestel  ***0094
  Zweedse woningenBezuidenhoutseweg  *****0001
  StadsschouwburgElzentlaan  ***0048
  WatertorenAntoon Coolenlaan  ****0015
  Winkelgallerij v/h van PiereKerkstraat  ****0006
v/h GGD gebouwPC hooftstraat *****0017
v/h Campina zuivelfabriekHugo van der GoeslaanFusee daken******0013
Paviljoen TUEDe Lismortel ****0034
De Bunker v/h/ studenten sociëteitJohn F KennedylaanMonoliet beton****0033
KleuterschoolMolijnstraat ****0037
Zusterflat VMAVestdijk ****0010
Hotel CocagneVestdijk ****0011
StadhuisStadhuisplein *****0012
WinkelgallerijHeezerweg ****0005
WinkelgallerijJan v Riebeecklaan ****0003
WoonhuisKruisstraat **0004
Architectenbureau En ENJeroen Boschlaan *****0002
Lagere schoolByrdstraat *****0056
WoonhuisJacob Reviuslaan *****0055
NRE kantoorNachtegaallaan *0049
VestdijktunnelVestdijktunnel *****0050
Bruggetje over de DommelStratumseid *0052
FranciscanenkloosterKoenraadlaan ****0051
LTS Piuslaan ****0054
LTSLimburglaan ***0053
Designhuis v/h kantongerechtStadhuisplein ****0047
v/h/ Eindhovense drukkerijGlaslaan2017 gesloopt*0043
Van Gend en LoosFuutlaan *0045
BrandweerkazerneEdenstraat ****0046
Woonhuis WesterveldKalverstraat ****0038
WoonhuisFrans Korteweg ****0039
Woonhuis rijtjeFrans Snijderlaan ****0040
WederopbouwboerderijBinckhorst ****0041
AdventskerkCamphuijsenstraat ****0026
Kerk Waalse hervormde gemeenteFelix Timmermanslaan ****0027
MaranthakerkVenstraat ****0029
PlazatheaterHeezerweg ****0028
Eindhovens Protestants LyseumRachmaninolaan ****0030
Maria Regina schoolTellegenweg ****0032
Aloysius de Roosten CollegeJan Luikenstraat ****0031
ThomaskerkThomaslaan ****0019
KapelSliffertsstraat ****0018
Kerk Doopgezinde gemeenteJan Luikenstraat ****0020
Kapel van Huize de BurghGeldropseweg ****0021
Kapel st JosephkloosterPoeijersstraat ****0023
BaptistenkerkMarconilaan ****0022
Nieuwe Apostolische kerkWillem de Rijkelaan ****002
Kerk en kapel LabrehuisBoutenslaan ****0025

Post65: de gebouwde omgeving 1965 -1990

Rijksdienst Cultureel erfgoed:

Hier komt een selectie van een beperkt aantal gebouwen en complexen uit de jaren 1965-1990 die in aanmerking gaan komen voor plaatsing op de rijksmonumentenlijst.

 

 

 

 

ARCHITECTUUR ROETES

 
/media/3157419/20170920-ace_philip-architectuurroute.pdf/media/3157420/20170920-ace_architectuurroute_rondweg.pdf

 

LINK

 

 

 

BROCHURE INTEGRALE VISIE ERFGOED EINDHOVEN

februarie 2012

download de brochure

 

Marconiplein

 
  

ONDERZOEK GEVELS DEMER EN HERMANUS BOEXSTRAAT

 
ONDERZOEK GEVELS DEMER EN HERMANUS BOEXSTRAAT 

 

 

 

 

Plan voor publiek heropening de komende 5 jaren.

Attentie:niets uit de onderstaande rapporten mag worden gekopieerd. 
LINK Cultuur historische verkenning Eindhoven Bennekel Van Meijel 2019.pdf  
  
BURGHPLANKRONEHOEF
LINKLINK
  
MENSFORTOUDE GRACHT
LINKLINK 
  
PRINSEJAGT STRATUM-OOST
LINKLINK
  
BENNEKELDOORNAKKERS
LINKLINK
  
RAPENLAND 
LINK 
 

Nieuw in deze rubriek

Fusee céramique link

Fusée Céramique

Websitelink naar Fusée céramique constructies in Nederland wederopbouwerfgoed 

 

 

POLYNORM WONINGEN UIT DE FABRIEK

 

 
Fusee céramique link 

POLYNORM WONINGEN UIT DE FABRIEK

download wonigen uit de fabriek

 

 

 

TOOLKIT DUURZAAM ERFGOED

 

18 augustus 2019 

LINK TO USE THE TOOLKIT DUURZAAM ERGOED 
TOOLKIT DUURZAAM ERFGOED

 

 

 

 

LINK USING THE TOOLKIT

 

 

18 augustus 2019 

 

 

 

 

 

 

 

page1image1236582528

INLEIDING

Kunst bij gebouwen uit de wederopbouwperiode.

De periode vóór de tweede wereldoorlog.
De Eerste Wereldoorlog ( 1914- 1918 ), werd ervaren als een gevolg van de zinloze en decadente staat van de westerse maatschappij. De mentale schok die de oorlog teweeg bracht riep op tot bezinning op de waarden van het leven en veroorzaakte vernieuwing in allerlei vormen van kunst en cultuur. Daaruit ontstond rond 1915 een bouwstijl die gebaseerd is op soberheid en op de pure expressie van de architectuur. Het toepassen van moderne constructies in staal en beton maakte bovendien een nieuwe architectuur mogelijk. De “Nieuwe Zakelijkheid” of ook wel het “Nieuwe Bouwen”, is vooral een Internationale stijl. Bij de Nieuwe Zakelijkheid gaat het om zakelijk denken, functioneel en technisch, “vorm volgt functie”. De schoonheid van het materiaal en de compositie van de architectuur, moest op zich voldoende zijn, dus geen ornamenten en andere onnodige versieringen. Doelmatigheid werd de norm voor schoonheid. Bij woningbouw was de verhoging van de woonkwaliteit en het woongenot het hoogste doel.

De oorlog als incubatietijd.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd er niet gebouwd, desondanks stond de ontwikkeling van de architectuur niet stil. De vooroorlogse discussie tussen architecten van de zakelijke- ten opzichte van traditionele architectuur werd voortgezet. De vrijheid van de beeldende kunstenaar stond daarin centraal, maar traditionele architecten vondenarchitectuur “de moeder aller kunsten” waarnaar de kunstenaar zich moest voegen. De modernisten gaven de kunst een grotere vrijheid.
In Rotterdam discussieerde een groep architecten over de aanpak van de wederopbouw van de stad.
Dit resulteerde in een rapport over de toekomstige stadsuitbreiding. “De stad van de toekomst”, daarin werd de “wijkgedachte” beschreven, een leidraad voor de opzet van de woonwijken bij stadsuitbreiding.

De wederopbouwperiode 1945- 1970.
Na 5 mei 1945 zag de wereld er echter anders uit dan men zich tijdens de oorlog had voorgesteld. Nederland was zwaar beschadigd. Vooral in de steden, maar ook van de infrastructuur en het industriële apparaat was er veel verwoest. Bovendien was er een gigantisch woningtekort. Het land moest opnieuw worden opgebouwd, infrastructuur en de industrie kregen daarbij vanzelfsprekend voorrang. Voor de woningbouw was gedurende de eerste jaren nauwelijks ruimte, daar lag niet de prioriteit, bovendien was er een groot tekort aan bouwmateriaal en arbeidskrachten.
Maar het enthousiasme was enorm, onder de slagzin “Nederland herrijst’ werd het herstel daadkrachtig aangepakt.
Het overleg tussen architecten en beeldende kunstenaars tijdens de oorlogsjaren had resultaat. Want opvallend genoeg waren het
de moderne architecten die als eersten een toenaderingspoging deden om tot samenwerking te komen. Dat is opmerkelijk omdat zij als architecten van het Nieuwe Bouwen gesteld hadden om geen ornamenten bij hun architectuur toe te passen. De moderne architecten bleven het principe aanhangen van een doelmatige architectuur, die voldeed aan ‘de eisen die het moderne leven stelde’. Het ging hun niet om niet de “architectuur van de geschiedenis”, zoals bij de traditionelen van de Delftse School, maar om die van de toekomst - althans, zoals zij die veronderstelden en dat standpunt opende mogelijkheden voor beeldende kunstenaars. Deze opstelling leidde in de eerste jaren van de wederopbouw tot kunst bij overheidsgebouwen waarin de wederopbouw in beeld werd gebracht. De monumentale kunst uit de eerste jaren van de wederopbouw had een maatschappelijke aspect: het moest de samenleving herinneren aan het belang van de wederopbouw, het thema was meestal de opbouw van het land en de samenleving. ( bijv. het glas applique-raam boven de tunnel van station N.S. Eindhoven.)

Tussen1950-1955 kreeg de samenwerking tussen architecten en beeldende kunstenaars werkelijk erkenning met het instellen van een percentage regeling voor beeldende kunst bij rijksgebouwen.
De tot dan toe bescheiden rol van de kunst in de architectuur nam daarna een ware vlucht. Het was mede dankzij het rijk, dat hierin de helpende hand bood. De rijksbouwmeester Friedhoff stelde in 1952 de percentageregeling in. Voor 1952 werd besloten een percentageregeling van maximaal 1,5 % van de begroting voor rijksgebouwen in te stellen. Maar met zuinigheid en vlijt, want de minister van Financiën was van oordeel dat “voorkomen moest worden, dat teveel aan kunst werd aangebracht”.

De rijksregeling werd op gemeentelijk en provinciaal niveau nagevolgd en in 1955 uitgebreid naar een 1%-regeling voor scholen, want ook de jeugd moest zo snel mogelijk met de welzijnsaspecten van beeldende kunst in aanraking komen ! Uiteindelijk vormden de percentageregelingen een uniek systeem op het gebied van de beeldende kunsten. Dit, ondanks de financieel zware wederopbouw voor de rijksbegroting !
Vroeg in de jaren vijftig zou dit opvallende dubbelbeleid - kunst- én kunstenaarsbeleid inéén - met behulp van omvangrijke percentageregelingen bij nieuwbouw van Rijks- en gemeentewege een enorme vlucht nemen en resulteren in een typisch Nederlandse
geïntegreerde ‘wederopbouwkunst’. Met tientallen verschijningsvormen:wandschilderingen, reliëfs, beeldhouwwerk, mozaïeken, tegeltableaus, sgrafitto’s, glas- in-lood, glas-in-beton en vele overgangsvormen daartussen. Naast overheidsstimulans kwam bovendien
particulier stimuleringsinitiatief van de grond (Stichting Kunst en Bedrijf 1950), wat vooral betekende dat dit soort kunst niet alleen maatschappelijke betekenis had verworven, maar vooral ook maatschappelijke status en aanzien.

Terugblik
Als specifiek Nederlands verschijnsel kwam het samengaan van kunst en
architectuur na de oorlog dus niet zomaar uit het niets: de bloei ervan was zeker
al vijftig jaar lang voorbereid geweest in het overleg tussen architecten en beeldende kunstenaars. Wel moet het verschil met de vooroorlogse situatie worden benadrukt: na de oorlog werd, omdat de regelingen op nieuwbouw van toepassing waren, relatief veel meer aandacht besteed aan het praktische samengaan van architect en beeldend kunstenaar.
De vlucht die het als artistiek en sociaal-cultureel fenomeen nam was weliswaar hoog, maar ook relatief kortstondig. Na ongeveer vijftien jaar was de rek eruit, de wederopbouw van Nederland was voltooid en in de tweede helft van de jaren zestig viel 
deze fusie van architectuur en beeldende kunst opnieuw uiteen om uiteindelijk te blijven voortbestaan als niet specifiek architectuur-, maar wel stedenbouwkundig gebonden Kunst in de Gebouwde Omgeving, later weer betiteld als Kunst in de Openbare Ruimte.

Door:
Dr. ir Piet Beekman, Stichting Bescherming Wederopbouwerfgoed Eindhoven. Juni 2016.

Voor deze tekst is inspiratie ontleend aan:
Monumentale Kunst; categoriaal onderzoek wederopbouw 1940-1965; uitgave Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed, 2007.
Frans van Burkom en Yteke Spoelstra.

KUNST

 

Naar mening van de Stichting worden een aantal panden bedreigd, daaronder wordt verstaan het niet met respect omgaan met het pand. 

 Rechtestraat 56.
De nieuwe gebruiker heeft het pand geschilderd zonder te onderzoeken wat de kwaliteit is van het pand. Het zwart schilderen van natuursteen wijst op het respectloos omgaan met het pand. Natuursteen is niet bedoeld om te schilderen. Hieronder ziet u een foto van dit geschilderde pand. Daarnaast staat de tekening van het oorspronkelijke pand.

 

 

 

<bron: memo van secretaris, d.d. 15 januari 2014>

"Auto Lichtstad" is een van de eerste wat grotere garages in Eindhoven, welk direct na de oorlog is gebouwd. Het pand stond leeg en verkeerde in een situatie van slecht onderhoud. De eigenaar had medegedeeld in de nieuwe ontwikkeling van dit gebied dit pand te integreren in de nieuwbouw. De gemeente was van mening dat het pand een gevaar opleverde voor de omgeving en heeft de eigenaar gemaand het pand te slopen. Echter naar de mening van de stichting, en zij heeft daarover gecorrespondeerd met de gemeente, was slechts de hal achter het pand wellicht een gevaar. Het pand is gesloopt. De nieuwe ontwikkelingen laten op zich wachten. Door de sloop is de gehele achterliggende woonwijk open komen liggen.

Het Marconiplein, zoals het in de media wordt genoemd, behoort kennelijk tot de 10 lelijkste plekken van Nederland. In ieder publicatie daarover is een foto opgenomen van het voormalige pand "Auto Lichtstad", vanwege de toestand waarin dit pand verkeert. De huisnummerkaart kent geen Marconiplein. Op zich is het ook geen plein maar een samenkomst van 5 wegen, te weten de Boschdijk richting 's-Hertogenbosch, Frankrijkstraat, Kronehoefstraat, Boschdijk richting centrum van Eindhoven en de Marconilaan.

De vraag is echter:
"Als het Marconiplein een van de lelijkste plekken van Nederland is, wordt dat dan veroorzaakt door dit pand en de toestand waarin dit pand nu verkeert."

Het pand Marconilaan 1

De opdrachtgever, de heer J. van der Meulen, Wal 21 te Eindhoven, eigenaar van een garagebedrijf aan de Marconilaan, nabij het kruispunt Marconilaan-Boschdijk en de Kronehoefstraat, wil in 1953 aan de Marconilaan in Eindhoven een autogarage (1) met kelder incl. 8 bergingen en c.v. kelder (2) met bovenwoningen (3) bouwen. Op dat kruispunt beheerde J van der Meulen al een "Caltex" benzinestation. Het ontwerp van het gehele complex is van Architect Phil C.J.M. Donders, Koekoeklaan 6 te Eindhoven.
Het pand Marconilaan 1 is een mooi voorbeeld van wederopbouwarchitectuur. Het pand sloot en sluit naadloos aan bij de wederopbouwwijk de Hapert, welk gebied op de cultuurhistorische waarde kaart staat aangemerkt als een historische stedenbouwkundige structuur.

De Situatie 1948

schets rotonde Kronehoef/Boschdijk uit 1948

De samenkomst van de 5 wegen op deze plaats werd begrensd door de bebouwing aan de zuidzijde van de Marconilaan, te weten de garage van Janus van der Meulen. Aan de zijde van de Boschdijk stonden enige winkelpanden met op de hoek van de Boschdijk met de Marconilaan een cafépand.
Aan de noordzijde van de Marconilaan op de hoek met de Boschdijk stonden eenlaagse woningen met kap.
Op de hoek van de Boschdijk en de Frankrijkstraat stond de Pauluskerk.
Op de hoek van de Frankrijkstraat met de Kronehoefstraat stond de villa van de familie Van Kemenade/Van Hapert.
Op de hoek van de Kronehoefstraat met de Boschdijk stond het winkelpand van de firma Buis.

Deze situatie was tot en met 1948 actueel. Het waren stuk voor stuk belangrijke wegen. De Boschdijk vormde de grootste verbindingsweg tussen 's-Hertogenbosch en België. De Frankrijkstraat was de verbinding van Eindhoven naar Son en Breugel en verder door naar Nijmegen. De Kronehoefstraat en de Marconilaan vormden de doorgaande wegen van Woensel naar Tongelre en Strijp. Het waren ook drukke wegen vanwege grote werknemersstromen van en naar Philips in Strijp.

 

Boschdijk hoek Frankrijkstraat, De pauluskerk en de villa van Van Hapert

 

 

 

2003: Links het winkelpand Buijs, rechts de onbebouwde noordzijde van de hoek Marconilaan en Boschdijk

De Situatie tussen 1953 en 2012

Schets rotonde Kronehoef/Boschdijk 1953

Wellicht vanwege de toenemende intensiteit van de wegen en het verder ontwikkelen van de rondweg van Eindhoven vroeg deze verkeerssituatie om een ruimere opzet. Daartoe werd het bestemmingsplan aangepast en de bebouwingsgrenzen duidelijk aangegeven. Het gevolg was dat enkele gezichtsbepalende panden werden gesloopt. Aan de zuidzijde van de Marconilaan werd op de hoek van de Boschdijk met de Marconilaan het cafépand gesloopt. Het vrijgekomen terrein is tot op heden niet bebouwd. Naast dit terrein verscheen het garagepand van Autolichtstad, dat qua bouwhoogte en volume goed aansloot bij de bebouwing in de richting van Strijp. Aan de noordzijde van de Marconilaan op de hoek met de Boschdijk werden de eenlaagse woningen gesloopt. Het vrijkomend terrein werd bebouwd met een bedrijfspand met bovenwoningen door Jos van der Meulen, zoon van Janus van der Meulen. Dit pand is
weer gesloopt in de jaren 1970-1980. Het open terrein is vervolgens tot ongeveer 2005 onbebouwd gebleven.

De Pauluskerk werd in 1995 gesloopt. Op het vrijgekomen terrein werden een seniorencomplex en een vrijetijdscentrum gebouwd. De villa op de hoek van de Frankrijstraat met de Kronehoefstraat is eind jaren 1950 gesloopt. Dit terrein is onbebouwd gebleven tot ongeveer 1980, nadat ook het fratersklooster in de Frankrijkstraat was gesloopt. Het pand van de firma Buijs op zuidelijke de hoek van de Boschdijk met de Kronehoefstraat werd rond 2005 gesloopt en vervangen door forse en opvallende nieuwbouw van de Rabobank.

De Situatie 2012

 

Schets rotonde Kronehoef/Boschdijk 2012

De verkeersoplossing anno 2012 voor deze samenkomst van wegen is nagenoeg dezelfde als het bestemmingsplan 1953 bepaalde. De bebouwing eromheen heeft in de afgelopen 20 jaar grote wijzigingen ondergaan. Het terrein op de hoek van de Marconilaan en de Boschdijk ten zuiden van de Marconilaan is nog in de staat als in de jaren 1950, zij het, dat het pand van "Auto Lichtstad" in een slecht onderhouden staat verkeert. Begin jaren 2000 is op het terrein aan de Noordzijde van de Marconilaan een kantoorgebouw met woningen gebouwd onder architectuur van het bureau Diederen-Dirrix. De Pauluskerk is in 1995 gesloopt. Op die plaats is een appartementengebouw gebouwd onder architectuur van het bureau Odeon. Op de hoek van de Frankrijkstraat en de Kronehoefstraat staan sinds de jaren 1980 2 kantoren, gebouwd onder architectuur van het bureau Cornelis van de Ven. Op de zuidelijke hoek van de Kronehoefstraat en de Boschdijk zijn de (winkel)panden gesloopt en is in de jaren 2000 een bankkantoor gebouwd onder architectuur van het bureau Van Aken.

Samenvatting
Vanwege de toegenomen verkeersintensiteit is de fysieke toestand van het verkeerspunt aangepast aan de tijd. De wegenstructuur is daarbij niet gewijzigd. Nog steeds komen dezelfde wegen op dezelfde plaats samen zoals ook vóór 1948.
Na 1948 zijn een aantal panden gesloopt. De vrijgekomen terreinen zijn tientallen jaren onbebouwd gebleven.
Pas na 1990 zijn deze terreinen bebouwd onder architectuur van belangrijke architectenbureaus van Eindhoven.
De basis voor deze bebouwing ligt al in het bestemmingsplan uit 1953.
De laatste ontwikkeling op dit verkeerspunt moet de invulling worden van het gebied Boschdijk hoek Marconilaan, ten zuiden van de Marconilaan. Juist op dit terrein is de voormalige garage "Auto Lichtstad" aanwezig, daarachter ligt een industrieel gebiedje. Dit pand uit de wederopbouwperiode is beeldbepalend voor Woensel. Het pand verbond het historische erfgoed van De Hapert met de rest van de bebouwing van Limbeek.
Helaas is de staat van het pand slecht. Maar niet zo ernstig dat direct sloop moet worden overwogen.

Overweging
"Marconiplein" een van de 10 lelijkste plekken van Nederland.
Ligt dat aan:
- Het bestemmingsplan uit 1953?
- De gerealiseerde bebouwing tot 2012?
- De slechte staat van het pand "Auto Lichtstad"?
De argumenten om te bepalen of dit verkeerspunt een van de lelijkste plekken van Nederland is, is subjectief en laat ik dus aan ieder individu over.
Bovendien worden hiermee de architectenbureaus die voor de nieuwbouw hebben gezorgd, op een beledigende manier gediskwalificeerd. Als het alleen ligt aan de slechte staat van het pand "Auto Lichtstad" zou het restaureren van het pand dit verkeerspunt uit een dipje halen.
En als dat is gebeurd dan stel ik vast dat we het in Nederland nog niet zo slecht doen.
De bestuurders van Eindhoven zouden dit in overweging kunnen nemen.
De Stichting Bescherming Wederopbouwerfgoed Eindhoven heeft de eigenaar van het pand geadviseerd op welke onderdelen het pand een bijdrage levert aan het esthetische uiterlijk van dit wederopbouwerfgoed.
In de vergadering van 30 maart 2010 heeft zij besloten de eigenaar te adviseren de delen aan de openbare ruimte te handhaven, met uitzondering van de achterzijde van het pand.
Het betreft:
- De voorgevel en de indeling daarvan
- De balkons met de stalen balkonhekken
- De stalen kozijnen
- Het topstuk
- Het dak, dakhelling, de pannen en de gootlijst
- De zijgevel
- De aansluiting aan de bestaande bebouwing
- De dakkapellen
- De schoorstenen
- De verdiepingshoogte
De eigenaar is doende om het advies van de Stichting Bescherming Wederopbouw-erfgoed Eindhoven in de ontwikkeling van het terrein mee te nemen.
Door het beeld van het wederopbouwplan te bewaren, blijft het beeld van de na-oorlogse architectuur bewaard en draagt zo bij aan de geschiedkundige en bouwkundige ontwikkeling in dit gebied.
Het zou een verademing van het verkeerspunt betekenen.

Stichting Bescherming Wederopbouw Erfgoed Eindhoven

Contact opnemen

Stichting Bescherming Wederopbouw Erfgoed Eindhoven
De Stoutheuvel 92a
5632 MS Eindhoven

 040 - 24 21 321
 hgfevanbuul@on.nl